Een van de vreemdste Duitse woorden vind ik Kulturbeutel. Ook al weet ik inmiddels dat het gewoon een toilettas is, bij dit woord verschijnt op mijn netvlies spontaan het beeld van een met opgeheven hoofd voorbij sprintende, perfect gespierde, van gezondheid blakende jongeman. Een soort voorloper van Ken (je weet wel, die van Barbie) uit de hoogtijdagen van de Freikörperkultur. Fraai maar oersaai.
Necessaire en Kulturbeutel
De Kulturbeutel heeft daar weinig mee van doen. Het woord raakte pas in de jaren 50 van de vorige eeuw in zwang, in plaats van Toilettentasche en het van origine Franse Necessaire. Necessaire, mooi woord. Het noodzakelijke voor de persoonlijke hygiëne op reis. Niet meer, niet minder. De Zwitsers en ook de Rheinlanders noemen een toilettas nog steeds necessaire. De Zwitsers, en ook veel Duitsers, vinden Kulturbeutel maar een raar woord. Echt iets voor het land van denkers en dichters om een banale toilettas de hoogdravende naam Kulturbeutel te geven.
Unwort of cultureel erfgoed
Vinden Duitstaligen dit woord werkelijk zo verschrikkelijk? Sommigen spreken liever van Buko (Beischlaf-Utensilien-Koffer), maar die aanduiding is nogal situatie-gebonden. Badetasche, Waschtasche of Waschbeutel lijken mij wel heel bruikbare synoniemen, maar hebben Kulturbeutel tot op de dag van vandaag niet vervangen. Wat vind jij van het woord Kulturbeutel? Bizar woord of cool Duits dat we moeten koesteren?
